NAUKA O RUCHU

Ruch to więcej
niż jeden staw

Sięganie, unoszenie, pchanie i obracanie nie wynikają wyłącznie z pracy stawu ramiennego. Uczestniczą w nich ramię, łopatka, obojczyk i tułów, a ich udział zmienia się zależnie od zadania.

SKOORDYNOWANY

W ruchu uczestniczy kilka segmentów ciała

ZMIENNY

Żadne dwa powtórzenia nie są mechanicznie identyczne

ZALEŻNY OD ZADANIA

Kierunek, zakres i podparcie zmieniają sposób wykonania

CZUCIOWY

Pozycja i ruch są zarówno odczuwane, jak i wykonywane

MECHANICZNY

Masa, przyspieszenie i ramiona dźwigni wpływają na wymagania mechaniczne

MOŻLIWY DO BADANIA

Zdefiniowane ustawienia umożliwiają formułowanie precyzyjniejszych pytań badawczych

01 — UKŁAD W RUCHU

Staw kulisty jest tylko częścią całego obrazu.

Unoszenie ramienia łączy ruch w stawie ramiennym z ruchem łopatki i obojczyka.

Zależność tę często określa się jako rytm łopatkowo-ramienny. To użyteczne pojęcie, ale nie oznacza stałej proporcji ruchu. Udział poszczególnych elementów zmienia się w trakcie ruchu i zależnie od zadania.

Nie istnieje jedna uniwersalna proporcja, która określałaby „prawidłowy” ruch dla każdej osoby i każdego zadania.

JAK DZIAŁA KOMPLEKS BARKOWY

Unoszenie ramienia jest ruchem skoordynowanym.

Ramię, łopatka i obojczyk współuczestniczą w ruchu. Ich udział zmienia się w jego trakcie i zależnie od zadania.

1

Ramię i staw ramienny

Kość ramienna porusza się w kulistym stawie ramiennym, nazywanym również stawem ramienno-łopatkowym.

Ilustracja ruchu kości ramiennej w stawie ramiennym.
2

Łopatka

Łopatka obraca się ku górze i przesuwa po klatce piersiowej.

Ilustracja łopatki obracającej się ku górze i przesuwającej po klatce piersiowej.
3

Obojczyk

Obojczyk również porusza się poprzez swoje połączenia z obręczą barkową i klatką piersiową.

Ilustracja ruchu obojczyka podczas unoszenia ramienia.
4

Ruch połączony

Ramię, łopatka i obojczyk współdziałają podczas unoszenia kończyny górnej.

Ilustracja współdziałania ramienia, łopatki i obojczyka podczas unoszenia kończyny górnej.

Nie istnieje stała „prawidłowa” proporcja. Udział poszczególnych elementów zmienia się wraz z zakresem, prędkością, obciążeniem, podparciem oraz indywidualnymi cechami osoby.

02 — CAŁE ZADANIE RUCHOWE

Tułów zmienia warunki zadania ruchowego.

Pozycja początkowa ramienia zależy również od ustawienia reszty ciała.

Łopatka porusza się względem klatki piersiowej, dlatego pozycja tułowia zmienia geometrię początkową. Odległość sięgania może wpływać na sposób, w jaki ramię i tułów dzielą wykonanie zadania.

Nie oznacza to, że każdy problem barku ma źródło w plecach ani że istnieje jedna, uniwersalnie prawidłowa postawa.

03 — INFORMACJA I ZMIENNOŚĆ

Ruch jest zarówno wykonywany, jak i odczuwany.

Kontrola ruchu zależy od informacji pochodzących ze wzroku, dotyku, mięśni, ścięgien i stawów. Obejmuje to propriocepcję: czucie przez organizm pozycji, kierunku, prędkości i oporu, które nie zależy wyłącznie od wzroku.

Powtarzany ruch jest rozpoznawalny, lecz nie identyczny. Zmienność należy oceniać w kontekście; sama w sobie nie jest błędem.

To, czy PlyoDyne wpływa na percepcję, uczenie się ruchu lub wyniki kliniczne, pozostaje pytaniem badawczym.

04 — KSZTAŁTOWANIE ZADANIA

Zmień jedną zmienną, a
zmienią się warunki zadania ruchowego.

01

Kierunek

Kierunek, w którym ma poruszać się uchwyt.

02

Zakres

Jak daleko wychyla się wał i jak daleko przesuwa się po nim uchwyt — to dwie odrębne zmienne ruchu.

03

Podparcie

Czy wał porusza się swobodnie, ma ograniczony zakres wychylenia, czy opiera się na pierścieniu kontroli zakresu.

04

Pozycja i obrót

Położenie dłoni względem osi oraz sposób obrotu mechanicznie sprzężonego zespołu.

05

Dodatkowa masa

Jakie obciążniki są umieszczone na uchwycie obciążeniowym.

06

Prędkość i przyspieszenie

Jak szybko zmienia się ruch.

Zmienne te wzajemnie na siebie oddziałują. Większy zakres przy większej prędkości i tej samej dodatkowej masie nie stanowi tego samego zadania mechanicznego.

05 — CHARAKTERYSTYKI TRENINGOWE

Siedem charakterystyk.
Jedno zintegrowane zadanie.

1. KONTROLA RUCHU I PODSTAWY

Równowaga

Kontrolowanie relacji między ciałem, podparciem a zmieniającym się zadaniem ruchowym.

Koordynacja

Organizowanie kierunku, czasu i udziału połączonych segmentów ciała. Podążanie wzrokiem za poruszającą się dłonią może dodatkowo angażować koordynację wzroku, głowy i górnej części tułowia.

Elastyczność

Stopniowe rozwijanie elastycznego i reaktywnego ruchu poprzez skoordynowane łańcuchy biomechaniczne.

Stabilność

Utrzymywanie kontroli podczas zmian kierunku, zakresu, podparcia lub wymagań zewnętrznych.

2. ROZWÓJ SPRAWNOŚCI

Moc

Wytwarzanie siły poprzez ruch, w tym podczas przejść między wyhamowaniem a przyspieszeniem.

Szybkość

Celowa zmiana prędkości ruchu przy zachowaniu zamierzonej jakości wykonania.

Wytrzymałość

Utrzymywanie odpowiedniego zadania ruchowego podczas powtarzanych wysiłków lub dłuższych okresów pracy.

Metodyka PlyoDyne wykorzystuje siedem funkcjonalnych charakterystyk treningowych. Nie są to odrębne funkcje urządzenia: kilka z nich może występować jednocześnie w tym samym ruchu.

Kierunek, zakres ruchu, podparcie, dodatkową masę i prędkość można stopniowo dostosowywać. Odpowiednia kombinacja zależy od osoby, celu oraz — tam, gdzie ma to zastosowanie — oceny wykwalifikowanego specjalisty.

1

Kontrola ruchu i podstawy

Równowaga, koordynacja, elastyczność i stabilność opisują różne aspekty kontroli ruchu. Można je łączyć w ramach jednego zadania i dostosowywać do indywidualnego celu.

2

Rozwój sprawności

Moc, szybkość i wytrzymałość opisują wymagania związane ze sprawnością, które można rozwijać po ustaleniu odpowiedniego punktu wyjścia. Ich zastosowanie i progresja zależą od osoby oraz zadania.

Siedem charakterystyk jest ze sobą powiązanych. Ćwiczenie lub program treningowy PlyoDyne® może jednocześnie obejmować jedną lub kilka z nich, zależnie od celu, ustawienia i osoby.

06 — CZTERY TYPOWE FAZY

Ramy progresji,
a nie sztywny protokół.

Oryginalna metodyka grupuje siedem charakterystyk w cztery typowe fazy. Progresja nie jest automatyczna ani identyczna dla każdego użytkownika; fazy mogą się nakładać, a zadanie należy dostosować do osoby i celu.

FAZA 1

Podstawy

Równowaga · Koordynacja · Elastyczność · Stabilność

Ustal zadanie ruchowe i rozwijaj kontrolę przed zwiększeniem wymagań zewnętrznych.

FAZA 2

Moc

Stopniowe zwiększanie siły

Zwiększaj wymagania siłowe poprzez celowe zmiany masy, przyspieszenia, zakresu i ramienia dźwigni.

FAZA 3

Szybkość

Przyspieszenie · Wyhamowanie

Zwiększaj prędkość ruchu tylko wtedy, gdy wybrane zadanie nadal można wykonać z zamierzoną kontrolą.

FAZA 4

Wytrzymałość i integracja

Długotrwałe kombinacje

Łącz charakterystyki podczas powtarzanych lub dłuższych wysiłków zgodnie z indywidualnym celem.

07 — MASA I WYMAGANIA MECHANICZNE

Niewielka zmiana obciążenia pozwala na precyzyjną regulację — ale nie opisuje całego obciążenia mechanicznego.

MASA

Kombinacje dodatkowych obciążeń zaczynają się od 25 g.

SIŁA

Zależy również od przyspieszenia i grawitacji.

MOMENT SIŁY

Zależy od siły i odległości od osi.

BEZWŁADNOŚĆ OBROTOWA

Zależy od rozkładu masy.

BÓL ZMIENIA PYTANIE

Ból jest rzeczywisty i indywidualny, a sam ruch nie wyjaśnia jego przyczyny.

Widoczny wzorzec ruchu sam w sobie nie wskazuje przyczyny ani nie określa właściwego postępowania. Jeśli interesuje Cię kontrolowane zadanie ruchowe, omów je z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia.

Prosimy nie przesyłać dokumentacji medycznej ani szczegółowych danych dotyczących zdrowia. iQQuip nie stawia diagnoz ani nie udziela indywidualnych porad medycznych.

OD NAUKI DO SYSTEMU

Zdefiniowane środowisko
dla otwartego pytania.

PlyoDyne porządkuje zewnętrzne zmienne ruchu. Nie narzuca jednego prawidłowego wzorca ani nie dowodzi określonego wyniku klinicznego.

Ramy dla profesjonalistów